Cambodja

Het laatste verhaal was geeindigt bij het busje vanuit Bangkok naar Cambodja. Ik had gehoord dat je heel vaak in slechte bussen gedumpt werd als je een reis vanaf Bangkok rechtstreeks naar Siem reap (stad in Cambodja) nam, daarom had ik besloten een busje naar de grens te nemen. Het verliep allemaal soepel en na de gewoonlijke pitstop,
vlak voor aankomst bij de grens in een restaurant waar ze provisie kregen op de mensen die ze afleverden, kwam ik dus aan bij de grens. Normaal gesproken denk je bij een grens aan een overzichtelijke vlakte waar weinig mensen zijn en een grens post staat om het ene land uit te gaan en een om het andere land in te gaan. Niet in Cambodja dus overal liepen mensen en aangezien ik ergens in de buurt van de grens was gedropt moest ik eerst zien waar de grens eigenlijk echt was. Uiteindelijk geholpen door een paar Cambodianen (die
blijkbaar wel over de grens heen en weer konden) die mij een bustrip ofzo probeerde te verkopen, maar die mij toch ook de grens wisten te wijzen. Hier aangekomen bleek ik inplaats van de gebruikelijke 20 dollar, 1000 thaise baht (25 dollar) te moeten betalen. Er werd verder weinig reden voor gegeven, maar aangezien de douane in Cambodja bekend staat om zijn corruptie en ze me de hele dag konden laten wachten (dit deden ze ook met andere mensen die weigerde de 25 dollar te betalen), heb ik toch maar besloten om het te betalen en zo snel mogelijk voorbij de grens te gaan. Zo ver zo goed.

het rode Cambodja

Daar werd ik opgewacht door een busje dat mij gratis naar het busstation bracht, maar wel verwachte dat ik daar dan mijn travellercheques ging wisselen. Dat feest ging dus niet door, want ik ging weer de stad in en na ff zoeken wist ik toch een redelijke wisselkoers te vinden. Ondertussen een paar mensen ontmoet waarmee ik de makkelijke en niet veel duurdere weg  naar Siem reap heb gekozen met een gedeelde taxi. De weg was echt verschrikkelijke slecht met gaten overal en wordt ook wel break back road genoemd en ik kan beamen dat dit helemaal terecht is, maar met de taxi ben ik wel aan de ergste
ruggenbrekers ontkomen volgens mij, dus dat was weer mooi meegenomen. In Siem reap aangekomen een kamer geregeld met een eigen badkamer waar alles werkte (hier zou ik de komende dagen nog veel plezier van hebben). De volgende dag besteed met Siem Reap bekijken en een tuktuk te regelen om mij naar de Angkor tempels te brengen.
Na een aantal tuktuks afgegaan te zijn met onderhandelen wist ik een goedkope tuktuk te bemachtigen die mij elke dag, drie dagen lang, van zonsopgang tot zonsondergang overal

naartoe zou rijden.

Ta phrom aka tombraider tempel

Hier zal ik het verhaal even onderbreken met een beetje info over de tempels, die ik echt geweldig indrukwekkend vond en waar ik ook haast rsi heb gekregen van het foto`s maken.
Tussen de 9e en de 13e eeuw werd het land wat nu Cambodja is grotendeels geregeerd door een opeenvolging van god-koningen (koningen die bijna als goden aanbeden werden. Deze hadden allen mooie namen zoals jayaverman de 2, surjavarman de 2, etc.
Elke koning bouwde een tempel, waarbij hij zijn voorganger probeerde te overtreffen in pracht en grootte. Dit leiden uiteindelijk tot Angkor Wat, het grootste religieuze bouwwerk ter wereld en ook zeker een van de indrukwekkendste. Deze bouwwerken werden in 1908 weer ontdekt door een fransman die daarna met een team van archeologen de (vaak in slechte staat verkerende) tempels te restaureren.

 

Angkor Wat

Dit heeft geleid tot een pracht aan honderden tempels, van perfect conditie tot ver in staat van verval, wat je het idee geeft dat het tijdloos is en je door het verleden rondloopt (afgezien natuurlijk van de grote groepen koreanen die overal lopen te schreeuwen en foto`s te maken, al moet ik toegeven dat ik deze keer net zo goed een van hun had kunnen zijn in het aantal foto`s dat ik gemaakt heb. Ik werd zelfs door een Koreaan voor Koreaan uitgescholden...najah dat niet echt het was in het Koreaans en misschien nieteens tegen mij gericht, maar het zou heel goed kunnen).
Een van de andere bekende tempels die een aantal van jullie eerder hebben gezien is Ta prohm. Deze tempel hebben ze in een staat van verval gelaten om te laten zien hoe de tempels eruit zagen toen ze in 1908 begonnen met ze te restaureren. Deze tempel is dus ook overwoekerd met planten en de stenen worden in grote delen in een wurgreep gehouden door gigantische zijdenbomen die zich in de stenen hebben geworteld.

Elke dag stond ik dus om half vijf om de zonsopgang te zien, wat je mij normaal thuis niet snel ziet doen als het niet heel dringend is, maar de tempels waren het zeker waard.
Verder zal ik de foto`s voor zich laten spreken.

Na de geweldige tempels heb ik de boot genomen naar Batambong. Deze 7 uur durende boottrip, zittend op het dak van de boot, was het zeker waard. De boot neemt je mee door de mangrove, waar de boot soms nog maar net tussen de struiken en bomen door kan. op de rivier liggen ook rivierdorpjes met huizen op palen en overal zwaaiende kindjes en vissersbootjes. Ze hadden ook ingenieuze visvallen die overal te zien waren en een beetje zoals een kruisnet werken alleen dan met tegengewicht.

Het dorp op het water


 

Na de boottrip in Batambong aangekomen in een priam hotel, waar ik zelfs mijn eigen tv`tje had dat ik echt weer super relaxt vond om s`ochtends lui in mijn bed wakker te worden met de tv aan, dingen die thuis normaal zijn, ervaar je hier echt als luxe! Wat dat betreft ga je alles wat je thuis hebt echt wel waarderen, in Nederland hebben we het verrekte goed als je kijkt wat de mensen hier hebben. In Cambodja werken de mensen tot ze dood gaan niks geen pensioen of een uitkering als ze arbeidsongeschikt zijn of je familie helpt je of je moet gewoon gaan werken ook al heb je geen benen meer, omdat je op een mijn gestapt bent. Harde wereld hier en dat zie je ook terug aan de massa`s bedelaars overal.

Om Cambodja te begrijpen moet ik dan weer ff wat geschiedenis erbij halen.
In 1974 kwam de Khmer rouge, "een politieke groepering", aan de macht, geleidt door een "man" genaam Pol Pot. Deze groepering had de burgeroorlog gewonnen die uit was gebroken na het omverwerpen van de koning een paar jaar eerder. Om het verhala te kunnen begrijpen moet je hun "overtuigingen" weten. Zij wilde onafhankelijk worden van andere landen en een agrarische communistische maatschappij worden waarin iedereen "gelijk" was. Dit probeerde zij te bereiken door iedereen uit de steden te jagen en in werkkampen te plaatsen waar ze lange dagen op de rijstvelden moesten werken gekleed in de enige kleding die ze mochten dragen; zwarte pyama`s. Iedereen die voor de vorige regering had gewerkt werd vermoord en iedereen die iets van kennis had ook; dokters, leraren en zelfs met mensen met een bril, omdat die intelligent leken!!!
Ondertussen begonnen ze een oorlog tegen Vietnam die ze nooit konden winnen en trainden ze kinderen om in die oorlog mee te vechten. In de 5 jaar dat de Khmer rouge aan de macht was, tot ze omver werden geworpen doordat vietnam Cambodja binnentrok, zijn er 2 miljoen Cambodjanen vermoordt of gestorven aan ondervoeding en armoede, dit is bijna eenderde van de gehele bevolking van Cambodja (7 miljoen).


Kortom echt verschrikkelijk en recent. Van deze oorlog zie je nog steeds de gevolgen, aangezien de Khmer rouge alles wat ze veroverde helemaal vol legden met mijnen, die nogsteeds slachtoffers maken en tienduizenden gehandicapte achterlaten, waarvan sommige proberen te werken en andere rondhangen op straat en bedelen voor hun eten....

Ik was dus in Batambong en heb daar een dagtour gedaan en ondertussen las ik dus over de geschiedenis van Cambodja. Mijn gids wist mij allerlei interessante dingen te vertellen en liet mij het plattelandsleven zien, het werken op de rijstvelden en ananasplantages. Op het platteland hebben de rijke boeren een tractor, maar de meeste mensen gebruiken gewoon nog een ploeg met ossen ervoor om de arbeid te verrichten en op de rijstvelden wordt alles met de hand gekapt, wat echt zwaar werk is en voornamelijk door vrouwen gedaan wordt, die zo heb ik het idee het zwaarste werk in Cambdoja doen.

Overal zie je Monniken achterop motortjes rondlopend door de straten of soms in je bus.

Het verkeer in Cambdoja, dat voor de verandering in Azie weereens aan de rechterkant rijdt, is echt een Chaos met een totaal gebrek aan overzicht.

Ik en mijn monnikvriend die ik op de bus ontmoet had

De straat kan nog zo druk zijn, ze zullen toch gewoon midden op de straat omkeren of tegen het verkeer in gaan rijden als ze daar het nut van inzien. Overal tuktuk`s en motorbikes die je vervoer aanbieden ook al weten ze de helft van de keren je huesthouse niet te vinden en het was niet zeldzaam dat ik ze moest helpen met de weg te vinden. Het indrukwekkendste was hoeveel mensen ze in een minibusje konden krijgen. Niet alleen het hele minibusje zat ramvol, maar ook op het dak zaten minstens evenveel mensen en eventueel nog een motortje of twee. Na deze dingen naar de killing Caves, hier heb ik met moeite een foto gemaakt van de schedels en botten die daar opgestapeld lagen van mensen die tijdens hebt bewind van de Khmer rouge daar vermoord waren...

Op het eind van de tour ben ik nog met de bamboetrein gegaan, dit is een bamboeplank op wieltjes die ze met grote snelheid (zie de foto`s) over de treinrails jagen met een motortje dat ze ergens vandaan hebben gehaald. Nog hele vette filmpjes daarvan maar kan ik niet op mijn site zetten...helaas.

De volgende dag met de bus naar Phnom Penh gegaan, hier kwam ik terecht in TAT guesthouse, waar ze een super relaxt dakterras hadden en hangmatten voor de tv en super aardige mensen die het guesthouse runnen, dus ff een dagje relaxen en helemaal niks doen dacht ik zo.
De dag daarna na de S21 gevangenis geweest, hier werd iedereen waarvan ze dachten dat het een bedreiging zou vormen voor de Khmer rouge gemarteld en later op de killing fields 15 km daarvandaan vermoord en begraven in massagraven. In de S21 gevangenis voel jeje echt slecht, alle foto`s van mensen die daar geeindigt zijn hebben ze opgehangen, starend naar jou (of de man die de foto nam in de "gevangenis"), die uitdrukking op hun gezicht vergeet je echt nooit meer. Bij de killingfields hebben ze een toren gemaakt waarin ze in een grote vitrine alle schedels en botten van de tienduizenden lichamen die daar opgegraven zijn tentoon hebben gesteld om de verschrikkingen tot mensen door te laten

dringen.

Ik bepakt en bezakt voor mijn volgende bestemming


Ik had wel een dagje nodig daarna om daar van bij te komen en ondertussen was het bijna mijn verjaardag.

Mijn pa kwam me opzoeken vanuit KL om samen met mij mijn verjaardag te vieren, dat was dus echt mijn beste verjaardagscadeau en hij wist zelfs nog samen met de mensen van het guesthouse een taart te regelen met 3 kaarsjes erop (voor kenners is dat 21 jaar in hondenjaren, tsjah moest iets verzinnen). Al met al een geweldige verjaardag gehad, al moet ik wel zeggen dat een feestje met jullie allemaal mijn gedachten niet heeft verlaten, maar volgend jaar maar inhalen denk ik zo!!!

Nog een paar dagen in Phnom Penh doorgebracht en daarna doorgegaan voor een paar daagjes aan het strand bij Sihanoukville. In Sihanoukville heerlijk gezwommen en aan het strand gelegen om ff te bekomen van alle overweldigende indrukken die je in Cambodja op doet. Weer afscheid genomen van mijn pa en door naar VIETNAM!!!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer