Chillen in Thailand

Sa wat die khrap (goededag) mensen, (zie voor fotos fotoboek Satun 1)

Veilig aangekomen in Thailand, geen geringe prestatie lijkt me zo gekeken na mijn laatste dagen in Nederland. Zaterdag nog een afscheidsfeestje gebouwd met mijn broer, dit leidde tot maar 1 uurtjes slaap en een behoorlijk kater. Goed dat ik hier op gerekend had en dat mijn neef, die me samen met mijn broer naar het vliegveld bracht, volhardend was in het aan de deur bellen totdat ik het doorhad:) Zondag ben ik nog uitgezwaait op het vliegveld (bedankt hiervoor mensen). Van Schiphol ben ik naar Bangkok gevlogen, gelukkig zat ik naast hele aardige mensen, zodat de vliegreis zo voorbij was, maar ik nogsteeds niet veel bijgeslapen had. In Bangkok heb ik een binnenlandse vlucht genomen naar Hadj Jai, alwarens ik door mijn pa opgehaald werd met een thaise vriend van hem. Ik zit nu bij mijn pa die, zoals sommige al zullen weten, een groot deel van het jaar in het dorpje Satun in Thailand doorbengt. Hij heeft hier een huisje gehuurt

, alwarens het heel goed vertoeven is. Na al het stressen voor mij de laatste week om alle dingen te regelen en te kopen is het echt heerlijk om hier helemaal weer te relaxen. Ik heb de eerst 2 dagen voornamelijk doorgebracht met slapen, heerlijk eten en in een hangmat voor de tv foute thaise films liggen te kijken. Ondertussen ben ik weer wat uitgeslapen en heb wat mooie fotos kunnen nemen, die een beetje kunnen laten zien hoe het hier is en hoe anders het hier is dan in Nederland. Elke ochtend (voor mij tot nu toe meestal middag),

ontbijten we in Sao place.

Dit is een "restaurantje", dicht bij mijn pa zijn huis, waar ze super lekkere soep hebben, hier kijk dus ook vol smacht weer naar uit voor morgen. Het restaurant bestaat uit een karretje waar het eten bereid wordt en een paar zeilen die over de stoep gespannen zijn met daaronder een paar krukjes en tafeltjes (te zien in het fotoboek). Echt een charmant tentje met een hele aardige eigenaresse, een van de weinig hier die wat engels praat, die altijd heerlijk eten op tafel weet te toveren. Het is moeilijk te vertellen hoe het hier is in een paar zinnen, maar ik zal het toch proberen te beschrijven en met de fotos moet het wel een beetje te zien zijn. Het straatbeeld is echt heel druk overal rijden motortjes (ik trouwens ook op mijn pa zijn motor), overal zijn mensen op staar bezig en allerlei kleine winkeltjes, stalletjes en eettentjes. Een overweldigende eerste indruk moet ik zeggen, maar ik was al wel wat gewend van Indonesie, waar ik al 2 keer geweest ben. Vandaag ben ik naar monkey mountain geweest. Dit is eigenlijk het park hier. Het is een soort van berg, die recht uit de grond omhoog gaat, helemaal groen van alle begroeiing en natuurlijk volop bewoond door apen.

Echt een mooi gezicht om te zien. Iets wat hier zo gewoon is dat niemand er naar omkijkt is voor mij een belevenis om over te schrijven en fotos van te maken:) In de avond ben ik meestal te vinden in een van de plaatselijke bars. Het lastige aan het dorp is dat er vrijwel niemand engels spreekt en je jezelf bijna niet verstaanbaar kan maken, maar daar wordt vaak toch wat op gevonden. Ik zal een voorbeeld geven. Gister ben ik samen met mijn pa wezen eten in een ander restaurant dan de andere dagen, hier sprak dus niemand engels. Mijn pa was hier eerder geweest met thaise vrienden en wist precies wat hij wilde, maar spreekt maar beperkt thais en dus moesten we het uitleggen met gebarentaal. Dit lukte deels, maar toen was vast kwamen te zitten in het bestellen, werd er een familielid van de eigenaar gebeld, die wel een beetje engels sprak,  die via de telefoon regelde wat wij wilde eten. Kortom ff lastig, maar het lukt wel!

Savonds ben ik natuurlijk in de plaatselijke open-air bar te vinden. Hier kan je kiezen uit bier Chang en bier Singha, die ik allebei goed kan drinken. Het tentje is grotendeels onder de blote hemel, dat tot mooie situaties leidt als er een tropisch buitje is (heel verkoelend na die warmte hier). Op het podium is relaxte live muziek, zowel thais als gister ook bob marley in het thais:) Toen kwam later ook nog de plaatselijke olifant die als een soort van straatmuzikant het dorp doorkruist en die je voor een paar eurocent bamboe kan voeren (wat hier voornamelijk de thai doen, aangezien er bijna geen toeristen zijn in dit dorp).

Nu ga ik maar eens afsluiten, want ik zit hier nu al een uur te internetten en begin trek te krijgen in een heerlijke bier Singh met gebakken zoete visjes (thaise borrelnootje).

Gegroet en tot het volgende verhaal,

Wessel

ps. er komen nog meer fotos volgende week van Satun

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer