de groene weken

Mijn laatste verhaal eindigde in Khota bharu waar ik een paar dagen aan het chillen was en wat filmpjes heb gekeken en de Ramadan was ondertussen natuurlijk begonnen, oftewel een uitdaging om eten te vinden, hier kom ik later op terug. Vanuit Khota Bharu heb ik de Jungle trein genomen naar het national park "Teman Negara", dit betekent zoiets als vriendelijke provincie....vertel dat maar aan de bloedzuigers dat ze vriendelijk moeten zijn!..maar ik loop weer op de zaken vooruit. In Teman Negara heb ik een Jungle trekking gedaan..oftewel lekker bergopwaarts klimmen door de jungle, de jungle bleek wat wel te verwachten was erg groen te zijn...Maar vrij goed voor mijn eerste jungle experience (wie weet wat er mij hier in Borneo nog te wachten staat, ik in ieder geval nog niet).

Er waren bijna geen dieren te zien in Teman Negara, maar toen ik na een dagje door de jungle lopen en klimmen mijn kleren uittrok bleek ik een aantal verstekelingen te hebben...jawel de bloedzuigers zoals jullie al wel zullen raden, die zich al lekker vet hadden gezogen met mijn bloed! Na een korte doch hevige strijd met de bloedzuigers hebben zij toch het onderspit moeten delven, oftewel ik leef nog en zij niet meer...1-0 voor de grote mensen!

Mijn volgende bestemming was Cameron Highlands, bekend om de "Boh" theeplantages. Dit was hemelsbreed maar 150 km verder, maar toch heb ik er 24 uur over weten te doen, voornamelijk omdat ik geen taxi`s wil nemen of georganiseerde touristenreizen. Dit kan soms leiden tot wachttijden tussen bussen en grote omwegen, maarja zo zie je nog eens iets van een land en ontmoet je in ieder geval een heleboel locals, die als je ze duidelijk weet te maken dat je toch echt geen taxi wilt je ook wel willen vertellen hoe je met de bus kan komen waar je wilt. In Temerloh een van de steden onderweg, hier wonen alleen maar moslims, was ik gedwongen om een dagje mee te ramaddan`en, aangezien er nergens eten te vinden was, aangezien de moslims tijdens de Ramadan maand van zonsopgang tot zonsondergang niet mogen eten en drinken, vooral het drinken is vrij moeilijk in een land waar het gemiddeld overdag zo`n 35 graden is! Ik en een Australische vrouw, die ik ontmoet had tijdens de jungletocht, had wilde dus gaan eten een half uurtje voordat het donker was, aangezien we al mensen binnen hadden zien zitten. We konden wel gaan zitten en eten opscheppen, maar moeste vervolgens wachten totdat het echt donker was, kortom het hele restaurant zat vol met mensen die heel veel honger hebben (inclusief mij), die allemaal naar hun horloge of de klok zitten te kijken alles klaar aan het leggen zijn dat ze meteen aan kunnen vallen en ondertussen elkaar in de gaten houden of er nog niemand is begonnen. Na een half uur (en een dag nog niks gegeten te hebben) wachten kwam het avondgebed en konden we eindelijk eten. Toch knap die mensen die het echt vol houden in zo`n klimaat! Respect!

Ik was na 24 uur wachten en bussen (had wel tijd om mijn boek te lezen eindelijk)dus toch aangekomen in Cameron highlands, dat zoals de naam al verraad hoog in de bergen ligt en dus best fris is...beetje Nederland klimaat(ben ik niet meer gewend!). De volgende dag een tour gedaan naar de touristenspots(had niet genoeg tijd om alles zelf uit te zoeken, plus soms weet een gids toch wel iets toe te voegen, zoals deze keer). s`ochtends vroeg op (ja heb ik een hekel aan, maarja zal toch moeten op zulke momenten) en eerst naar de theeplantages. Zoals in het plaatje te zien is heel uitgestrekt allemaal.

De gids was echt een braniac van feitjes over de thee zoveel dat ik het meeste meteen weer vergat. Paar feitjes die ik nog wel onthouden heb de beste thee plukken ze daar nog met de hand, een theeplukker plukt tussen de 200 en de 400 kilo blaadjes per dag( hard werken ja!). Ook nog naar de theefabriek geweest waar je het proces kon zien van blaadjes naar thee.

Daarna ging de tour verder naar" het mossy forrest" zoals zei het noemen, oftewel een bos waar alles overgroeid is met mos.

Vrij apart om te zien zeker de moeite waard zie de foto`s maar. Daar wist de gids ons over elke plant de dingen te vertellen waarvoor het gebruikt kon worden van medicijn tot vergif en we zagen ook een vliegenvanger plant. DIe dus geen mensen eten maar alleen vliegen. Hierna ben ik doorgegaan Naar KL (Kuala Lumpur) en ben nu in Borneo, maar deze wilde verhalen zullen nog even moeten wachten, want heb weer genoeg achter het internet gezeten voor vandaag.

Sampai Lagi (oftewel Laters),

Wessel

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer